وبلاگ احمد پوری

وبلاگ شخصی احمد پوری

تجربه رمان

یادم نیست وقتی اولین ترجمه ام چاپ شد آیا همین احساس را داشتم یا نه. اما تجربه اولین رمان برایم جالب بوده است. در فاصله نزدیک به دو هفته که از انتشار ” دو قدم این ور خط ” می گذرد تلفن ها و پیام های زیادی از دوستان آشنا و نا آشنا داشتم . ازنوازش ها و تشویق ها که بگذرم برایم این بسیار شادی بخش بوده است که تا این جا خوانندگان رمان که از تیپ های گوناگونی هستنند از یک ویژگی آن به اتفاق سخن گفته اند و آن کشش داستان بود که در بیشتر موارد مجبورشان کرده که یکنفس آن را به آخر برسانند. شاید همین بزرگترین اجری باشد که نصیبم شده. من همیشه بر این باور بوده ام که رمان و داستان پیش از همه چیز باید قصه بگوید و مشغول کننده باشد. خستگی کار و مشغله روزمره را از تن دربیاورد و حداقل در ساعاتی که آن را می خوانیم مارا به دنیای بهتری ببرد. دست مثل دنیایی که وقتی بچه بودیم با قصه های بزرگتر ها در کنار بالینمان گام در آن می گذاشتیم.

حال اگر حتی برای عده ای هم چنین بوده باشد  من به آن باده سکرآور دست یافته ام.

   + احمد پوری ; ٦:٢٥ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٧/۱٢/۱٦
comment نظرات ()